Τετάρτη, 7 Ιουνίου 2017

Homo homini lupus. (Πτώματα παντού…)



Έχετε παρατηρήσει ότι δεν περνά πλέον μέρα που να μην βρεθούν ένα ή περισσότερα πτώματα; 

Άλλο το ξέβρασε η θάλασσα ή το ποτάμι, άλλο σε απόκρημνη περιοχή, άλλο στο δάσος, άλλο σε πηγάδι, άλλο στα σκουπίδια, άλλο στα μπάζα, άλλο σε ακατοίκητο σπίτι, άλλο σε αυτοκίνητο… παντού μπορείς να βρεις πια ένα πτώμα. 

 
Πτώματα σε αποσύνθεση, απανθρακωμένα, διαμελισμένα, πολτοποιημένα, κατακρεουργημένα… 
Πτώματα θαμμένα, μισοθαμμένα, κρυμμένα, πεταμένα, παρατημένα… 
Πτώματα στο τσιμέντο, στον ασβέστη, στον καταψύκτη, στο καμίνι… 

Δεν πάνε πολλά χρόνια που η ανεύρεση πτώματος θα συντάρασσε το Πανελλήνιο. Που θα αποτελούσε πρωτοσέλιδο των εφημερίδων για μήνες. Που θα αποτελούσε έμπνευση για αστυνομικό μυθιστόρημα του Γιάννη Μαρή. Που όλοι θα έψαχναν να βρουν ποιος και γιατί. 

Τώρα το φαινόμενο δεν φαίνεται να συγκινεί κανέναν. Ψιλή η ανθρώπινη ζωή, περνάει στα ψιλά. 

«Σημεία των καιρών» θα μου πείτε και θα ‘χετε δίκιο. Σημεία κακών καιρών. 

Δεν είναι μόνο που τα περισσότερα πτώματα έχουν πίσω τους εγκληματικές ενέργειες, είναι που πάρα πολλά παραμένουν στα αζήτητα. Είναι που εκτός από τη μπόχα της αποσύνθεσης, αναδίνουν μπόχα κτηνωδίας και μπόχα μοναξιάς. Δεν ξέρω ποιο είναι το χειρότερο. 

Homo homini lupus έλεγε ο αρχαίος Λατίνος. Άνθρωπος για τον άνθρωπο λύκος… 

Υ. Γ «Το πτώμα» της φωτογραφίας το βρήκα σήμερα 06 Ιουνίου του σωτηρίου έτους 2017. Το μυαλό μου έτρεξε. Φαντάστηκα τις ευτυχισμένες μέρες της «ζωής» του «μωρού» σε σχέση με την κατάντια του και μοιραία αναλογίστηκα τα ανθρώπινα πτώματα. Συγκλονίστηκα, δεν σας το κρύβω και εμπνεύσθηκα το παραπάνω κείμενο. Γι αυτό και από την (επεξεργασμένη στοιχειωδώς από εμένα) φωτογραφία κρατώ τα δικαιώματα. Μπορούν να την αναδημοσιεύουν μόνο όσοι αναδημοσιεύουν και το άρθρο, για μη κερδοσκοπικούς λόγους, μόνο στο διαδίκτυο, μόνο με αναφορά στην πηγή, χωρίς παράγωγα. Είναι κάτι προσωπικό μου, καταλαβαίνετε… είναι αγωνία μαζί με απόγνωση… 


Πέμπτη, 1 Ιουνίου 2017

Ηλίθιοι και όχι μπούφοι!



Μπούφος. Επίσημη ονομασία Bubo bubo. Νυκτόβιο αρπακτικό πουλί, ένα από τα εξυπνότερα του ζωϊκού βασιλείου. Είναι τόσο έξυπνος, που κάθεται εντελώς ακίνητος, και ανέκφραστος επί ώρες, ώστε η λεία του (τρωκτικά, ερπετά κτλ) να εξοικειώνεται με την παρουσία του και να τον πλησιάζει. 

Ο μπούφος δηλαδή ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΞΥΠΝΟΣ ΠΟΥ ΠΑΡΙΣΤΑΝΕΙ ΤΟΝ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ! 

Η ιδιότητά του αυτή, η ανέκφραστη πλήρης ακινησία, δεν πέρασε απαρατήρητη από τον λαό, ο οποίος χαρακτηρίζει με την έκφραση «μπούφος» οποιονδήποτε απλώς παρευρίσκεται, χωρίς να συμμετέχει ενεργά. Τον αμέτοχο, αμίλητο, ανέκφραστο. Δυστυχώς η λαϊκή σοφία εκφυλίστηκε με το πέρασμα του χρόνου και πολλοί πλέον με τον χαρακτηρισμό «μπούφος» εννοούν τον ηλίθιο, γενικεύοντας (κακώς) την διαπίστωση ότι συνήθως ακίνητος και ανέκφραστος είναι ένας ηλίθιος. 

Αυτά βέβαια είναι ψιλά γράμματα για την επιστημονική προπαγάνδα που λέγεται διαφήμιση. Ο διαφημιστάκος της Τράπεζας Πειραιώς άσχετος και θρασύς (έκπληξη!) αναπαράγει αμάσητο το στερεότυπο, προκειμένου … (τι άλλο) … να πουλήσει!


Εντάξει κύριε διαφημιστά. Ενημέρωσε τον κύριο Τραπεζίτη ότι πέτυχες τον σκοπό σου. Η διαφήμιση χαλάει κόσμο. Όλοι θα κατεβάσουν το απ. Όλοι οι Έλληνες θα προσκυνήσουν την τεχνολογία που τίθεται στην υπηρεσία του Τραπεζίτη, βέβαιοι ότι τίθεται στην δική τους υπηρεσία. Όλοι θα παίξουν τον ρόλο τής λείας που εξοικειώνεται με το αρπακτικό. Είναι «έξυπνοι» οι καταναλωτές, όχι «μπούφοι»! 


Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Γνωρίζει κανείς τους κυρίους;



Στη φωτογραφία δύο κύριοι. 

 
Προεδρεύουν μιας εξουσίας. Κατά την ψήφιση μέτρων εξόντωσης του λαού. 

Οι κύριοι αυτοί κάτι μού θυμίζουν: Αριστερές ιδεολογίες. Φιλολαϊκές ρητορείες. Αντιεξουσιαστικούς αγώνες (συν τέκνοις). 

Επειδή οι κύριοι αυτοί, τόσο «ψηλά» που ανέβηκαν δεν με ακούνε, ρωτώ τα τέκνα τους: 

Όλα εντάξει;

 

Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

Μόνο οι νόσοι διαγιγνώσκονται! Όχι οι ασθενείς! Τη βοήθειά σας παρακαλώ, για να μην καθιερωθεί και αυτός ο ξενισμός!



Προ ημερών υπέβαλα γραπτώς στον καθηγητή Γλωσσολογίας κύριο Γ. Μπαμπινιώτη το παρακάτω ερώτημα: 

ΔΙΑΓΙΓΝΩΣΚΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ, Ή ΜΟΝΟΝ ΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ; 

Τόνισα ότι τελευταίως το διαδίκτυο βρίθει δημοσιεύσεων τού τύπου «ο τάδε διαγνώσθηκε με καρκίνο». 


Σημείωσα πως εντύπωσή μου είναι ότι πρόκειται για κατά λέξη μετάφραση αγγλικών κειμένων όπου πράγματι αναφέρεται ότι «the patient was diagnosed with...», η οποία τείνει να επικρατήσει και σε πρωτότυπα γραπτά της νεοελληνικής. Ωστόσο, όπως επεσήμανα, αντίστοιχη ελληνική έκφραση κατ’ εμέ δεν υφίσταται και γι αυτό τού ζήτησα την, έστω και άτυπη, «γνωμοδότησή» του. 

Ο κύριος καθηγητής μού έκανε την τιμή να απαντήσει αμέσως και σαφώς: 

Πράγματι πρόκειται για ξενισμό, μεταφραστική απόδοση τού αγγλικού (was diagnosed with…, πλασμένου μάλιστα από το diagnosis/διάγνωσις και όχι από το ρήμα!). Το ελληνικό παραμένει «η διάγνωση τής ασθενείας/πάθησης τού Χ. έδειξε ότι πρόκειται για….». 


Παρακαλώ τους αναγνώστες μου να προωθήσουν καταλλήλως το παρόν κείμενο και να επισημαίνουν τον ξενισμό όποτε τον αντιλαμβάνονται, ώστε να μην καθιερωθεί και αυτός όπως, δυστυχώς, πολλοί άλλοι. 
Ευχαριστώ! 

Τρίτη, 2 Μαΐου 2017

Προληπτικές οδηγίες για την περίπτωση πολέμου.



 

Επειδή τα σύννεφα πολέμου πυκνώνουν στα Βαλκάνια και μπορεί (χτύπα ξύλο) να εμπλακούμε σε πόλεμο (ο μη γένοιτο) ή οποιοδήποτε άλλο κακό (μακριά από μας), ακολουθούν χρήσιμες οδηγίες προληπτικής φύσεως. 

1) Όποιος διαθέτει ξένο διαβατήριο, να το θεωρήσει (αν δεν το έχει κάνει) και να το διατηρεί σε καλή κατάσταση και σε άμεσα προσβάσιμο σημείο. Οι έχοντες τις προϋποθέσεις να εκδώσουν ξένο διαβατήριο να επιταχύνουν τις σχετικές διαδικασίες. Η αναβλητικότητα που μας χαρακτηρίζει ως λαό, δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία. Προσοχή να μην επικρατήσει πανικός και συνωστισμός στις αρμόδιες υπηρεσίες. Να βασιλεύει τάξη και ηρεμία, διότι αφενός μεν μπορεί να μας την πέσουν οι μη έχοντες ελπίδα διαφυγής, αφετέρου δε ίσως χρειαστεί να επιστρέψουμε κάποτε (όταν περάσει η μπόρα) και τότε μπορεί να μας την πέσουν οι ανόητοι που έμειναν και πολέμησαν ή οι επιζώντες συγγενείς τους. 

2) Όποιος σκοπεύει να λεηλατήσει κατάστημα (π.χ σούπερ μάρκετ) να το κάνει εγκαίρως και μεθοδικά. Τα ντου της τελευταίας στιγμής είναι επικίνδυνα (θα σκοτωθούμε μεταξύ μας) και πολλάκις αναποτελεσματικά (μένουν μόνο οι γατοτροφές και δεν τρώγονται οι ρημάδες). Οι διαθέτοντες κατοικίδια ζώα (κοινώς πετς) να λάβουν αυξημένα μέτρα προστασίας, γιατί αν οι γείτονες αμέλησαν να λεηλατήσουν κατάστημα τροφίμων, τα ζώντα ζώα είναι η μόνη εναλλακτική και τα αδέσποτα θα εξαφανισθούν εν ριπή αυτομάτου όπλου. 

3) Όποιος έμπορος (χονδρός ή λιανός αδιάφορον), παραγωγός, μεσάζων κτλ δεν διαθέτει απόθεμα (κοινώς στοκ) να δημιουργήσει πάραυτα. Οι διαθέτοντες στοκ να φροντίσουν για την απόκρυψη αυτού κατά τους κανόνες του εθιμικού δικαίου. Ειδικώς οι έμποροι καυσίμων και πυρομαχικών να μεριμνήσουν για την ασφάλεια του αποκρυφθέντος υλικού, ούτως ώστε να αποφευχθούν θλιβερά φαινόμενα τύπου Κουγκίου. 

4) Άπαντες οι πολίτες καθ’ άπασα την επικράτεια να προετοιμάσουν βαλιτσάκι με τα απαραίτητα προς επιβίωση είδη, ήτοι σμαρτφόουν (χαντσφρί προαιρετικόν) και τάμπλετ (τα οποία θα πρέπει απαραιτήτως να συνοδεύονται από τους οικείους φορτιστές), πιστωτικές και χρεωστικές κάρτες (κοινώς κρέντιντ και ντέμπιτ καρντς) κτλ. Καλόν είναι επίσης να αποθηκεύσουν σε ασφαλές σημείο έναν κατάλογο προσωπικών αριθμών ταυτοποιήσεως (κοινώς ΠΙΝς) και συνθηματικών (κοινώς πάσγουορντς) προκειμένου όλα τα παραπάνω να μην καταστούν άχρηστα. (Όσοι νομίζουν ότι τα θυμούνται εύκολα, πλανώνται. Ο καλύτερος φίλος τού πολέμου είναι η αμνησία). 

5) Επειδή σε περίπτωση εχθροπραξιών η πιθανότητα να μετατραπεί κανείς σε πρόσφυγα είναι μεγάλη, σκόπιμο είναι να γνωρίζουμε πώς θα κινηθούμε. Απαιτείται ενημέρωση για τις οδούς διαφυγής, τα μέσα προς τούτο, το κόστος κτλ. Επειδή, ως είθισται, το Ελληνικό Δημόσιο υστερεί σε τέτοια θέματα ενώ η ιδιωτική πρωτοβουλία θριαμβεύει, το κοινό συνιστάται να απευθύνεται σε πράκτορες εξειδικευμένους στην εμπορία ανθρώπων (κοινώς χιούμαν τράφικινγκ), πολλοί εκ των οποίων φέρουν υψηλού βαθμού πιστοποίηση και απολαμβάνουν της απόλυτης εμπιστοσύνης διεθνών Οργανώσεων και Θεσμών. 

Φυλάξτε τις οδηγίες αυτές για την κρίσιμη εκείνη ώρα (κούφια ετούτη που τ’ ακούει). 


Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Γενιτσαραγιάδες...



Προς Χρυσά Αυγά 

Ένας Έλληνας είναι στις τουρκικές φυλακές αλλά δεν σας νοιάζει γιατί είναι αριστερός. Ενεργό μέλος του HDP. Έχετε άλλωστε δηλώσει ότι δεν υπάρχουν Έλληνες κομμουνιστές πάρα μόνο ελληνόφωνοι. 


Προς Μελάτα Αυγά (κεντροαριστερούς και κεντροδεξιούς εξουσιαστές) 

Μη μιλάτε για τον Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί γιατί κάνει τζιζ και θα κάψετε τα κολλητηλίκια με τους Νεότουρκους. 

Προς αριστερά «επαναστατικά» αυγά

Ο άνθρωπος δηλώνει Έλληνας. Αν δήλωνε Μακεδόνας η Τούρκος θα τρέχατε. Μην σας πούνε και εθνικιστές. 

Γι’ αυτό είμαστε ομελέτα. 

Γενιτσαραγιάδες άπαντες. 

Υ.Γ Από ένα σχόλιο του κυρίου Ν.Κ στο Facebook (με την άδειά του). 


Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

Έλα Ελένηηη! Έλα Ξένηηη! Έλα Βασιλικήηη!



Το 'χετε πάρει χαμπάρι ότι χάσαμε την μπάλα με την πάρτη σας; 

Το ξέρετε ότι τον θεσμό που εκπροσωπείτε τον κάνατε τσίρκο; 

Το καταλαβαίνετε ότι δεν σας έχουμε πια καμία εμπιστοσύνη; Κανένας πολίτης σε κανέναν δικαστή; 

Το γνωρίζετε ότι το πυκνό πλέγμα διαφθοράς, διαπλοκής και βλακείας που σας περιβάλλει έχει πλέον γίνει αντιληπτό και ο ασκός του Αιόλου ανοίγει οσονούπω; 

Το συνειδητοποιείτε ότι μ' αυτά που κάνετε (όλες και όλοι), δίνετε το δικαίωμα στον εντολέα σας ελληνικό λαό, από τον οποίο πηγάζει η εξουσία σας και υπέρ του οποίου ασκείται, να σας την αφαιρέσει όποτε αυτός κρίνει; 

Αυτό κυρίες μου, το λένε ΛΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ και είναι η αρχή. 

Του τέλους...


Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

Έσκισε η Μπάρτσα. Η επική ανατροπή θα συζητιέται για καιρό...



Επική ανατροπή! Το 0-4 έγινε 6-5! Στα τελευταία λεπτά! Όλοι παραληρούν! Όλοι μιλούν γι αυτό! Παντού! 

Και στα στέκια των αστέγων! Και στις ουρές των συσσιτίων! Και στα σπίτια των ανέργων! Και στα στρατόπεδα των προσφύγων! 

Και πριν αναρωτηθείτε «πού κολλάει η ειρωνεία;», «πού κολλάνε οι άστεγοι, οι άποροι, οι άνεργοι και οι πρόσφυγες με τη Μπαρτσελόνα;», κοιτάξτε την διαφήμιση στη φανέλα τού κυρίου.



Και κάντε τους συνειρμούς μόνοι σας...


Σάββατο, 4 Μαρτίου 2017

«Είναι γλύκας, αλλά είναι ζώο. Και τα ζώα είναι απρόβλεπτα».



Η μικρή κυρία της φωτογραφίας ήρθε σήμερα στο σπίτι μας. 


Ήταν εξαρχής φιλική και πολύ φρόνιμη. Αφού έκανε διακριτικές χαρούλες στα παιδάκια μας, κάθισε αναπαυτικά και περίμενε να τελειώσει η αφεντικίνα της τη δουλειά της μαζί μας. Δεν γαύγισε, δεν ιδιοτρόπησε, δεν πείραξε τίποτε. Έφυγε ήσυχα και αθόρυβα, κουνώντας συνεχώς την ουρά, αλάνθαστο σημείο πως χάρηκε με τη γνωριμία μας. 

Με αφορμή λοιπόν την επίσκεψη των φιλενάδων αυτών, ας επαναλάβω (κι ας κουράζω) τι ακριβώς επιθυμούν από τα οικόσιτα ζώα, οι άνθρωποι που τα αγαπούν (όπως και τη φύση γενικότερα και όλα τα πλάσματα του θεού), αλλά δεν ανήκουν στους «φανατικούς φιλόζωους» (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό). 

Ουσιαστικά πρόκειται για δύο πράγματα: να μην κινδυνεύουν απ’ αυτά και να μην ενοχλούνται απ’ αυτά. 

Και τα δύο είναι ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗΣ αρμοδιότητας των κατόχων τους. Η ευθύνη βαραίνει αυτούς και μόνον αυτούς. 

Η διαβεβαίωση λοιπόν «καλέ μη φοβάστε δεν δαγκώνει» δεν είναι ισχυρή. Ποτέ. 

Όταν ο σκύλαρος (που όρθιος στα πίσω πόδια μάς ξεπερνά στο ύψος) ορμάει κατά πάνω μας γρυλίζοντας, το ότι δεν δαγκώνει δεν μας ανακουφίζει καθόλου. Έχουμε και ήπατα ξέρετε και δεν αντέχουμε να μας τα κόβουν. 

Όταν ο γατούλης που είναι γεμάτος τσιμπούρια τρίβει τη γούνα του πάνω στο καρότσι του μωρού μας, αυτό μας θυμώνει. Δεν είναι δυνατόν να ανεχθούμε τα παράσιτα απ’ όπου κι αν προέρχονται. 

Όταν εμείς ή το πιτσιρίκι μας πατάμε περιττώματα που μετά θα μεταφέρουμε στο χαλί μας, αυτό μας εξαγριώνει. Ούτε το πεζοδρόμιο πρέπει να βρωμάει, ούτε πολύ περισσότερο το χαλί μας. 

Γενικά, εφόσον το ζώο υποχρεώνεται να ζήσει στην κοινωνία των ανθρώπων, πρέπει ο ιδιοκτήτης του να συμμορφωθεί με τους κανόνες αυτής της κοινωνίας. Να το εκπαιδεύσει και να συνεχίζει την εκπαίδευση όσο αυτό ζει. Στην αντίθετη περίπτωση η συμπεριφορά του (η δική του, όχι του ζώου) είναι αντικοινωνική. 

Δεν αφήνουμε το σκυλάκι μας στο μπαλκόνι να ουρλιάζει το ξημέρωμα και να ξυπνά τους περιοίκους, ενόσω εμείς κοιμόμαστε με πόρτες και παράθυρα θεόκλειστα (πού να σηκωνόμαστε τώρα;). 

Μαζεύουμε τον φλύαρο παπαγάλο μας το μεσημέρι και προσπαθούμε να τον ηρεμήσουμε όταν τσαντίζεται, γιατί οι γείτονες δεν φταίνε σε τίποτα. 

Τον σκύλο-φύλακα τον εκπαιδεύουμε να μην γαβγίζει αδιακρίτως σε όποιον ζυγώνει και να μην επιτίθεται αιφνιδιαστικά στους διαβάτες έστω και αν μεσολαβούν κάγκελα ή συρματόπλεγμα, διότι οι ανέμελοι απέξω (παιδιά, ηλικιωμένοι, καρδιοπαθείς) κινδυνεύουν από την λαχτάρα (αυτός είναι και ο ασφαλέστερος τρόπος να κάνεις, εσύ ο φιλόζωος, τα παιδιά να φοβούνται τα ζώα). 

Δεν προσθέτω τίποτα για την αυτονόητη υποχρέωση συλλογής των περιττωμάτων, ούτε για την υποχρεωτική συμμόρφωση με τη διάταξη που απαγορεύει την είσοδο ζώων σε καταστήματα με υγειονομικό ενδιαφέρον, ούτε για την υποχρεωτική λήψη μέτρων με την παραμικρή υποψία αδικαιολόγητης επιθετικότητας του ζώου. 

Θα προσθέσω μόνο, αντί επιλόγου, την συνετή απάντηση μιας νέας νοικάρισσας της πολυκατοικίας μας, όταν την κάλεσα να μπει μαζί μας στο ασανσέρ (εκείνη με τον ηρεμότατο και συνεργάσιμο σκύλο της κι εγώ με τον 7χρονο γιο μου): 

«Ευχαριστώ. Θα περιμένω. Είναι γλύκας, αλλά είναι ζώο. Και τα ζώα είναι απρόβλεπτα». 


Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

Λοιπόν συμπολίτη μας, αυτό είναι αντικοινωνική συμπεριφορά. Είσαι εν δυνάμει φονιάς.



Αγαπητέ συμπολίτη. 

Δεν ξέρω ποιος είσαι, ούτε και με νοιάζει. Μπορεί να ΄σαι καλός. Έντιμος, εργατικός κτλ. 

Αδιάφορο. 

Μήνες τώρα παρκάρεις το Ι.Χ σου πάνω στο πεζοδρόμιο. Μέσα στο ιδιόκτητο πάρκινγκ σου έχεις κάτι σκεπασμένο με μουσαμά. Κολλητά η καγκελόπορτα, κι απέξω το όχημα της φωτογραφίας. Πιάνει όλο το πεζοδρόμιο. 


Αυτό είναι αντικοινωνική συμπεριφορά. 

Μετέτρεψες δημόσιο χώρο σε ιδιωτικό. Δικό σου. Τσιφλίκι σου. Αδιαφορείς για τους άλλους. Τους γράφεις εκεί που δεν πιάνει μελάνη. Κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση. 

Αυτό είναι αντικοινωνική συμπεριφορά. 

Βεβαίως, βρήκες και τα κάνεις. Το γ@μημένο ελληνικό κράτος και η γ@μημένη τοπική αυτοδιοίκηση σού το επιτρέπουν. Εγώ περνάω αραιά και που από κει αλλά πάντα η ίδια εικόνα. Το αμάξι σου στην ίδια θέση. Η αστυνομία και η δημοτική αστυνομία δεν μπορεί να μην πέρασαν ποτέ. Πέρασαν. Σίγουρα πέρασαν. Απλώς και αυτοί γράφουν τον πολίτη εκεί που δεν πιάνει μελάνη. 

Εξίσου βεβαίως, δεν είσαι ο μόνος. Οι γράφοντες τους συνανθρώπους τους εκεί που δεν πιάνει μελάνη είναι πλέον αμέτρητοι. Αφού μπορούν, τα κάνουν. Αφού καμία συνέπεια δεν θα έχουν, τα κάνουν. 

Αυτά όμως, η αδιαφορία δηλαδή των «αρχών» και η ασυδοσία των νεοελλήνων δεν αποτελούν ελαφρυντικά. 

Είσαι εν δυνάμει φονιάς. 

Το ότι δεν σκότωσες ακόμη κανέναν είναι αποτέλεσμα τύχης. Ρίξε μια ματιά στη δεύτερη φωτογραφία.